NuVinci en Harmony update

Harmony wederom gemonteerd
Ik heb goed nieuws en ik heb slecht nieuws. Naar goed gebruik begin ik met het slechte nieuws: de nieuwe robuustere Harmony die NuVinci me stuurde ter vervanging werkt ook niet naar behoren. De elektronische schakelbox wordt heet na enige tijd. Ik heb deze keer regelmatig gecontroleerd tijdens het rijden. De werking is verder wel goed, maar er klopt duidelijk iets niet want de Harmony hoort niet zo heet te worden. Ik heb nog wat geexperimenteerd met de instellingen in de software door virtuele versnellingen te gebruiken. Dit zou het stroomverbruik beperken door minder vaak schakelen en mijn redenatie was dat de warmte ontwikkeling dan ook wel minder zou zijn. Dat klopt in ieder geval want heet werd de schakelbox niet meer, maar de schakelstappen bij elke volgende "versnelling" werden steeds groter naarmate mijn snelheid toenam. Als bij 15km/h mijn cadans rond de 90rpm was, was deze bij 40km/h nog maar een 60rpm. Dat fietst helemaal niet fijn en is dus ook geen oplossing.

Software probleem
Na hernieuwd overleg met NuVinci support werd duidelijk dat wanneer de NuVinci in een tussenas is ingebouwd, zoals we doen in de Mango, er specifieke software nodig is om de Harmony goed te laten werken. Daar leek aanvankelijk weinig kans op met zo'n kleine doelgroep, dus ik kreeg als advies een 1:1 overbrenging van NuVinci naar het achterwiel te maken. Dat is op korte termijn echter geen optie omdat er dan enige vrij ingrijpende modificaties nodig zijn. Dus tja, eh, wat nu? Handmatig blijven schakelen gaat me prima af hoor, maar mijn opzet was een zeer Gebruiksvriendelijke E-Velomobiel aan de Mensheid aan te bieden (denk er even pompeuze muziek bij, iets van Beethoven of zo) waarbij je niet hoeft na te denken over tijdig op- en afschakelen en de bediening van de e-motor.

Het Goede Nieuws
Kortom het is de hoogste tijd voor het goede nieuws: al snel kreeg ik bericht van NuVinci dat er meer fietsenmakers zijn die een tussenas gebruiken en dat er speciale software geschreven wordt voor hen. Nu is het dus geduldig wachten tot het zover is.
Maar er is eigenlijk nog wel meer goed nieuws: tijdens mijn voorjaarsvakantie rit van Germersheim naar Groningen hebben de handgeschakelde NuVinci en de Sunstar S03 motor probleemloos gewerkt. Het was de meest ontspannen tour die ik ooit heb gemaakt. Vooral het klimwerk was een eitje. Ik heb een poosje geleden de eerste dag langs de Weinstrasse naar de Rijn geupload:

Weinstrasse en Rijn met e-Mango

Het bereik met 2 stuks 16Ah/24V accu's bleek 160km bij heuvelachtig en ruim 200km in vlak terrein. Vrijwel steeds gebruikte ik stand 2 (uit 3) van de ondersteuning. Alleen op de 10% hellingen schakelde ik naar stand 3. Minimum snelheid bij het klimmen die ik nog comfortabel rond kon trappen was 12km/h. Zoals ik vooraf had berekend bleek het versnellingsbereik van de NuVinci plus Sunstar prima geschikt voor heuvels. Je hebt dus inderdaad niet zo'n groot bereik nodig dan wanneer je zonder ondersteuning moet klimmen.

Handschakeling
Maar dat was de vakantie, terug naar het heden.
Om niet te riskeren weer een Harmony in de soep te draaien demonteerde ik 'm weer en zette de handmatige schakelbox er weer op. Dat was snel gepiept want in plaats van kabels en shifter weg te halen, had ik ze gewoon laten zitten en de schakelbox met wat tie-wraps tegen het frame vastgezet.
Toen ik van het werk weer naar huis fietste klopte er toch nog iets niet. Mijn schakelbereik was kleiner geworden. Meer dan een 35km/uur zat er bijna niet in. Hmm, dit heb ik eerder meegemaakt bedacht ik. De oplossing was om de handleiding van NuVinci niet te volgen. De handleiding zegt namelijk de shifter en de naaf in de laagste overbrenging te monteren. Andersom blijkt beter te werken, dus de shifter en de naaf in de hoogste overbrenging zetten en dan het spul inbouwen. Inderdaad, toen ik de volgende dag dit zo uitvoerde kon ik een 44km/h halen zonder idioot snel rond trappen.

Happy End?
Er volgt ongetwijfeld nog een vervolg..... misschien zelfs een Happy End?

Harmony exit.

Gisteren de lange proefrit gemaakt met de Harmony: 80km. Het liep aanvankelijk perfekt, maar toen ik ongeveer Groningen uit fietste schakelde de Harmony opeens niet meer. Heel snel rond trappend kwam ik op 30km/h, maar dat hield ik niet lang vol, dus schakelde ik eerst maar terug naar handbediening. Daarbij viel me op dat mijn bereik veel minder hoog was als voorheen. Dat bracht me op een idee, ik moest maar eens proberen te her-kalibreren. Dus het knopje op de draaischakelaar ingedrukt houden totdat de Harmony begint te schakelen. Twee keer door het hele bereik en daarna schakelde de Harmony weer als voorheen.

Maar toch niet helemaal als voorheen. Ik hield flink de pas erin tegen de harde wind in want nu ik geen last meer heb van de achillespees :-) durfde ik eindelijk weer eens helemaal voluit te fietsen. Daar had de Harmony het duidelijk moeilijk mee, want soms duurde het even voordat er geschakeld werd. Daardoor wisselde mijn cadans meer dan ik fijn vond. Het is erg prettig niet te hoeven schakelen, maar als je er geen invloed op hebt, dan moet dat wel vloeiend verlopen.

Eenmaal gearriveerd bij mijn ouders in Rolde bleek de Harmony weer behoorlijk warm te zijn. Op de terugweg met de wind mee was de belasting natuurlijk lager en het schakelde weer wat vlotter en aangenamer, maar het perfekte schakelen van de eerste dag kwam niet meer helemaal terug.

Vanmorgen naar het werk wist ik in 12 minuten de Harmony al weer behoorlijk warm te stoken. Ik besloot om na het werk de simpele interface te installeren (waarbij je enkel drie cadans-waarden kunt ingeven i.p.v. traploos een cadans kiezen) en de draaishifter te ontkoppelen. Dat viel nog wel mee: een kwestie van een stekkertje wisselen en een plekje vinden voor de interface. Instellingen voor de drie pre-sets instellen met behulp van de pc en weer proefrijden. Kalibreren.... geen probleem, maar schakelen? Ho maar. Dan toch maar weer de draaishifter aangesloten, maar die gaf aan dat de Harmony niet functioneerde middels de gehate twee gele balkjes in de display. GRRRR!

Gefrustreerd van al het gesleutel zonder resultaat besloot ik de Harmony maar van de NuVinci te sleutelen en de handmatige bediening met kabels erop te zetten. Heb ik toch weer wat op het stuur zitten.
Eenmaal weer op pad blijk ik vrijwel net zo goed te kunnen schakelen als de Harmony. Het voelt al snel natuurlijk aan om de shifter geleidelijk te draaien tijdens het versnellen en zodoende de cadans vrijwel constant te houden. Been-hand coordinatie is hier het goede woord?
Nu werd ook duidelijk dat de Harmony wel wat te doen heeft, want het schakelt duidelijk zwaarder zolang ik flink versnel. Als ik de zweep echt laat knallen dan beweegt de shifter alleen tijdens de dooie punten tijdens het trappen. Daar valt trouwens goed op in te spelen door een gelijkmatige kracht te handhaven. Zodoende voelde ik de shifter met snelle kleine schokjes draaien en kon ik ook onder zware belasting nog schakelen. Ik vraag me wel af of dat nog lukt bergop stoempend in de hoogste stand van de e-ondersteuning, maar dat zien we dan wel weer.
Tot na de Spezi komt er zeker geen Harmony meer in mijn fiets, al komt NuVinci morgen met een sterkere servomotor en een update van de software. De droom van "nooit meer schakelen" laat ik nog niet los, maar er moet eerst wel uitgezocht worden waarom het steeds mis gaat.

Maar nu wat vrolijkers. Ik had het al even aangestipt: mijn achillespees bezorgt me geen last meer! Het ging al goed vooruit door de electro-ondersteuning die ik vanaf de Kerst gebruik, maar het is de mid-voet positie van de schoenplaatjes die de doorslag geven. Stampend met volle kracht voel ik minder belasting als met matige inspanning voorheen. Ook de volgende dag blijven klachten uit.
Er zijn natuurlijk wel grotere drama's maar O wat voelt het goed om me weer onbekommerd uit te kunnen leven en me in het zweet te werken. Vanmorgen had ik spierpijn van de ongewone inspanning, maar dat was een feest van herkenning in vergelijking met de zeurende irritatie die ik bijna een jaar heb ondervonden aan de achillespees.

Schoenplaatje midden onder de voet en service NuVinci

Vandaag na het werk bij de grijze Mango Sport de nodige wijzigingen gemaakt om te kunnen fietsen met de spd-plaatjes onder het midden van de voet. De trapas moest nu een 4 cm dichter bij en de ketting passend ingekort. De Speedplay pedalen verangen door een lichtgewicht SPD kloon die ik nog had liggen. Ondanks dat ik door mijn lange benen altijd al erg weinig ruimte had tussen schoen en top, kom ik nog steeds net niet met de neus van de schoen er tegenaan omdat met de trapas 4 cm richting stoel de top hoger wordt. Dit valt me alles mee, ik had er al half op gerekend dat een aangepast lager frame nodig zou zijn om rond te kunnen trappen zonder de top te raken! Mijn knieen hebben doorgaans ook maar een centimeterje over, maar dat is zelfs nog wat ruimer geworden

Ik had er nog niet echt stil bij gestaan, maar de hak komt nu natuurlijk verder van het wegdek zodat ik niet meer de benen stil hoef te houden bij een drempel. Die Pavlov reactie zal echter niet zo snel verdwenen zijn, hah. Misschien kan ik komende winter de voetengaten dicht maken? Oeps, ik zal het niet weer over winter hebben...

Ben ik dan al helemaal om? Nee, het is na slechts 5km nog te snel om definitief alle schoenen en fietsen aan te gaan passen. Het ziet er in ieder geval goed uit. Ik merk wel dat mijn bovenbeenspieren wat onwennig voelen, maar mijn achillespees? Die is vanaf de eerste trap helemaal happy. Had ik veel eerder moeten doen, want het ontlast voor het gevoel net zoveel als electro-ondersteuning deed. Doordat de kuitspieren/achillespees mijn voet niet steeds in dezelfde stand hoeven te houden kan ik ook gemakkelijk de achillespees al rijdende wat rekken en strekken. Dat deed ik voor de ombouw al nu en dan, maar dan kon ik niet gewoon blijven doortrappen. Nu wel!
Qua cadans merk ik geen verschil en ik kan prima kracht zetten en op normale kruissnelheid komen. De coordinatie van de beenspieren is op een of andere manier een beetje anders, misschien omdat de kuitspieren opeens bijna niks meer te doen hebben of misschien moet de trapas nog wat dichterbij. Ik heb met enige oefening het netjes rondtrappen ooit geleerd en dit moet ik gewoon weer opnieuw leren, denk ik zo.

Een andere opsteker vandaag is de service van NuVinci. Ik heb vandaag drie mailtjes en twee telefoontjes van in totaal drie verschillende NuVinci medewerkers gehad. Twee HHI's (Harmony Hub Interface's) worden zo spoedig mogelijk onder garantie opgestuurd, ik moet een papier invullen met de nodige vragen over de problemen en we dienen de HHI's terug te sturen voor onderzoek. De NuVinci naaf en de electronische shifters zouden gewoon nog goed moeten zijn. Het vervangen van een HHI is een peuleschil (tenminste, als je het een paar keer gedaan hebt).

De overeenkomst tussen deze twee gebeurtenissen is dat ik nu met vertrouwen uitkijk naar het terug fietsen vanuit Germersheim na afloop van de Spezi over twee weken. Net genoeg tijd om te wennen aan de nieuwe set-up. Ik zou het nu met de nieuwe schoen configuratie zelfs zonder electro-ondersteuning aandurven denk ik. Toch kies ik ervoor om alleen de terugweg te gaan fietsen en met ondersteuning. De dagafstanden ga ik (voor mijn doen) kort houden en de route is zo vlak mogelijk. Geen onnodig risico. Ontspannen VoorjaarsVakantieFietsen!

Knutselen aan toerkap en schoenplaatjes radicaal verplaatsen.

DE TOERKAP

Het geklooi met de Harmony is op het moment een beetje deprimerend, maar ik heb diverse knutsel projecten die beter uit pakken.
Laten we eens beginnen met de Sinner tourkap. Mijn eerste is in de VS gebleven na ROAM want een van de Amerikaanse rijders heeft hem gekocht. Een paar maanden later had ik al weer een nieuwe, je gaat het comfort direct missen, wat? Net als veel andere rijders ben ik er super tevreden mee, maar er valt natuurlijk altijd wat te tweaken. Een van de eerste zaken die ik tegen kwam was het zakken van het vizier op slecht wegdek. De wrijving van het rubbertje was niet altijd afdoende en zwaarder afstellen om meer wrijving te krijgen had al snel tot gevolg dat het vizier niet helemaal dicht wilde/ wat terug veerde. Mijn oplossing was/is twee witte kunststof ringen, een aan de binnenkant en een aan de buitenkant van het vizier. De boutjes kun je dan behoorlijk vast draaien voor voldoende wrijving. Het vizier zakt niet meer en sluit toch goed. Het is me gebleken dat je het vizier snel moet kunnen verstellen en dat deze ook op z'n plek blijft bij slecht wegdek. Als ik eenmaal de perfekte stand hebt gevonden voor voldoende rijwind koeling bij warmer weer, dan wil ik niet telkens het vizier omhoog hoeven te drukken omdat ie zakt bij elke hobbel. Zeker op mijn woon-werk route moet ik toch wel regelmatig het vizier verstellen bij warmer en/of vochtig weer, want de snelheid varieert nogal en er is een stop bij een verkeerslicht waar  ik het vizier doorgaans open zet om beslaan te voorkomen. Deze oplossing maakt snel en nauwkeurig verstellen mogelijk.

Mijn tourkap na 18 maanden trouwe dienst. Bij het draaipunt zijn het boutje en de witte kunststof ringen zichtbaar.

Mijn kollega die de tourkappen afmonteert heeft een hybride variant bedacht: aan de ene kant een rubber ring, aan de andere kant een van kunststof. Ik heb alle respekt voor de materialenkennis van mijn gewaardeerde kollega, maar na 16 maanden toerkap-ervaring durf ik wel te stellen dat hij het deze keer echt mis heeft. De twee kunststof ringen houden vrijwel dezelfde wrijving bij regen en droogte en ik hoef maar af en toe de boutjes wat vaster te draaien. Ik heb de boutjes wel voorzien van twee kontramoeren, omdat ik merkte dat het zelfborgende moertje na verloop van tijd niet meer goed borgt en dan blijf je aan het nastellen. Op het internet zag ik verschillende andere (deel-)oplossingen, maar de mijne vind ik het meest simpel, elegant en gewoon afdoende.

Een ander punt waar ik niet helemaal gelijk over denk met mijn kollega is de afwerking van de randen.  In het begin deden we dat met schuim, mar dat bleek flink te gaan piepen bij regen. Nu hebben we een afwerkrand waar een vrij dikke rubber stootrand aan zit. Dat ziet er netjes uit en het is stil.
Ik reed tot voor kort nog met schuim, het gepiep bij regen voor lief nemend. Ik vind de nieuwe afwerkrand weliswaar netjes, maar wel wat zwaar en de kap ligt wat hoog in de rand.
Nu wist ik van de kappen die we aan Strada rijders leveren dat zachte klittenband ook stil is als het nat wordt. (de ruimte tussen hoed en kap bij de Strada is zo klein dat daar alleen het dunne klittenband tussen past). Waarom niet de gehele rand rondom in klittenband uitvoeren?
Nou dat werd me snel duidelijk. Klittenband wil namelijk absoluut de bocht niet om zonder dat er vouwen ontstaan. Het resultaat is dan ook niet echt mooi geworden aan de binnenkant, maar aan de buitenkant zie je dat toch niet. Ik had achteraf beter niet geprobeerd om om de bocht te plakken en gewoon rechte stukken klittenband op geplakt. Wat dan aan de buitenkant oversteekt kan er gemakkelijk af geknipt worden. Dat afknippen moest ik nu ook doen, want het bleek onmogelijk de rand netjes te volgen.

Breed zacht klittenband langs de rand. Hier en daar zitten vouwen. Dit kan mooier...

De toerkap ligt netjes aan. (welpie ziet het niet, maar die kijkt dan ook de verkeerd kant op)

Uiteraard heb ik na de aanpassing de kap gewogen en met 976gram blijf ik nog steeds onder de kilo! Lekker licht en net zo praktisch als de dikkere afwerkrand.

DE SCHOENEN.

Een klusje die ik vanavond heb afgerond, maar nog nader getest moet worden is het verplaatsen van de schoenplaatjes naar het midden van de voet. De directe aanleiding was het feit dat ik de avond tevoren naar huis reed met een Mango die niet van mezelf is en waar spd pedalen in zaten. Ik heb Speedplay plaatjes onder mijn schoenen. Ik had geen zin om schoenen danwel pedalen te wisselen want het was laat geworden door mijn geworstel met de Harmony. Ik kon dus niet vastklikken en het was hoogst oncomfortabel om de niet compatibel systemen op elkaar te laten wringen, dus zette ik het midden van de schoen op het pedaal. Hoewel ik natuurlijk liever vast was geklikt, viel me op dat dit aangenaam pedaleren is voor mijn achillespees, die weliswaar goed vooruit gaat maar vooralsnog gevoelig blijft.

Helemaal nieuw is dit niet voor me. De eerste die mij attendeerde op een alternatieve positie van de schoenplaatjes was Bert Hoge. Het kwam me toen al logisch voor dat dit net zo effectief trappen is als de normale positie onder de bal van de voet en het is minder belastend voor de kuitspieren. De kuitspieren doen namelijk niets anders dan je voet recht houden. De houdkracht die ze noodgedwongen moeten uitoefenen levert geen vermogen op de wielen. Hooguit tijdens een sprint kunnen ze wat toevoegen en aangezien ik sprintwedstrijden doorgaans mijd vind ik het geen bezwaar daarop te moeten inleveren. Zolang ik op de lange tochten maar evenveel duurvermogen kan leveren is het mij wel goed.
 Ik heb destijds een poging gedaan om een paar oude schoenen te converteren. Gewoon om de theorie aan de tand te voelen. De bevestiging van de plaatjes kreeg ik jammer genoeg niet sterk genoeg. Ik heb het opgegeven en de plaatjes zover mogelijk richting hak gezet als de standaard sleufgaten toelieten. Ik merkte dat de kuitspieren het inderdaad gemakkelijker kregen. Ik heb het er destijds bij gelaten, maar de ervaring van gisteravond bracht het weer terug in herinnering. Minder belasting van de achillespees is een hele goede motivatie! Ik heb dus mijn meest afgetrapte schoenen tevoorschijn getrokken en met de elektrische vijl, boormachine en wat langere boutjes dan standaard had ik deze keer meer succes.

Met de elektrische vijl is materiaal weg gehaald om ruimte te maken voor het schoenplaatje.
De Shimano toer/race schoen blijkt zich prima te lenen voor deze conversie.

De sleufgaten geven de oude positie aan van de schoenplaatjes.
De nieuwe positie is ongeveer in het midden van de voet.

 Een degelijke bevestiging is tot stand gebracht. Ik moet nog de afstand stoel naar trapas een beetje aanpassen om mijn been niet te overstrekken en te voorkomen dat mijn voeten de top raken. Daarna kan ik weer eens gaan testen, een van mijn favoriete bezigheden :-)

Jammer genoeg gaat het lopen nu een stuk lastiger. Als dit werkelijk goed bevalt dan moet ik maar eens naar de schoenmaker om de zool hier en daar te verhogen. Ik heb expres eerst spd plaatjes gemonteerd omdat die veel minder snel slijten dan mijn vertrouwde Speedplay Frog plaatjes.

Schoenplaatje steekt uit. Dat loopt niet zo fijn.